propitiatorem
word family —
12 forms
across 1 base
propitiatorn.
atoner, propitiator; (often Christ in eccl.);
propitiate, render favorable, win over; sooth (feelings);
View base ↗
| Form | Part of speech | Analysis | |
|---|---|---|---|
| propitiatores | nouns | Vocative · Plural · Masculine | ↗ |
| propitiatores | nouns | Nominative · Plural · Masculine | ↗ |
| propitiatori | nouns | Dative · Singular · Masculine | ↗ |
| propitiator | nouns | Nominative · Singular · Masculine | ↗ |
| propitiatore | nouns | Ablative · Singular · Masculine | ↗ |
| propitiatoribus | nouns | Ablative · Plural · Masculine | ↗ |
| propitiator | nouns | Vocative · Singular · Masculine | ↗ |
| propitiatorem | nouns | Accusative · Singular · Masculine | ↗ |
| propitiatores | nouns | Accusative · Plural · Masculine | ↗ |
| propitiatoribus | nouns | Dative · Plural · Masculine | ↗ |
| propitiatoris | nouns | Genitive · Singular · Masculine | ↗ |
| propitiatorum | nouns | Genitive · Plural · Masculine | ↗ |
This page and its data are a work in progress. If you notice errors or are interested in contributing to this database, please contact us.


